پشت ابرای سپید اگه آسمون آبی

پشت ابرای سیاه اگه خورشید می درخشه

توی دریای بی حراص اگه ماهی می رقصه

اینا دنیای منه اینا روئیای منه

اگه یه پرنده پرواز می کنه ، که می کنه

اگه مردی بی صدا داره آواز می خونه

اگه یه ماهی بی دریا داره پرپر می زنه

اینا دنیای منه اینا روئیای منه

چرا قسمت نکنیم با هم دیگه این دنیا رو

باور کن از سخاوت نیست ببخشم اونارو

این رسم زندگیه که می خونه با هم بودن رو

اینا دنیای منه اینا روئیای منه

هرگز نخواستم كه تورو با كسي قسمت بكنم

يا از تو حتي با خودم يه لحظه صحبت بكنم

هرگز نخواستم كه به داشتن تو عادت بكنم

بگم فقط مال مني ، به تو جسارت بكنم

انقدر ظريفي كه با يك ، نگاه هرزه ميشكني

اما تو خلوت خودم تنها فقط مال مني

ترسم اينه كه رو تنت ، جاي نگاهم بمونه

يا روي تيشه چشات ، غبار اهم بمونه

تو پاك و ساده مثل خواب، حتي با بوسه ميشكني

شكل همه ارزوهام ، تجسم خواب من

حتي با اينكه هيچكس ، مثل من عاشق تو نيست

پيش تو اينه چشام ، حقير لايق تو نيست ، حقير لايق تو نيست

مهر خوبان ، دل و دين از همه بي پروا برد

رخ شطرنج نبرد آنجه رخ دنيا برد

تو مپندار كه مجنون سره خود مجنون گشت

از سمك تا به سهايش كشش ليلي برد

من به سرچشمه خورشيد نه خود بردم راه

ذره ايي بودم و مهر تو مرا بالا برد

من خس بي سر و پايم كه به سيل افتادم

او كه ميرفت مرا هم به دل دريا برد

خم ابروي تو بود و كف مينوي تو بود

كه به يك جلوه ز من نام و نشان يكجا برد

گر نيايي تا قيامت انتظارت ميكشم

منت عشق از نگاه پر شرارت ميكشم

ناز چندين ساله چشم خمارت ميكشم

تا نفس باقي است اينجا انتظارت ميكشم

جهان خوش است اگر غمگسار هم باشيم

سفر خوش است اگر يار هم باشيم

قفس خوش است اگر اين دو روز آخر عمر

چو مرغ عشق به شادي كنار هم باشيم

تو مثل خواب نسيمي به رنگ اشك شقايق

عاقب ظلم تو رو يه روز تلافي ميكنم

اشكام پاك ميكنم با دل تباني ميكنم

مياد اون روزي كه تو قهر دلم رو ببيني

چشمات و وا بكني حقيقت خوب ببيني

مياد اون روزي كه من غم دلم چاره كنم

اگه اون روز برسه منم برات ناز مي كنم

با غم و غصه و درد تو رو دمساز ميكنم

اگه دل تاب بياره منم به اون ميرسم

روي ابرا ميشينم به آسمونا ميرسم

تو ميخواي تا ميتوني دل منو خون بكني

با رقيبام بشيني منو تو ديونه كني

اما روز خوشي ، تنگ غروبي هم داره

شبهاي سرد و سياه صبح سپيدي هم داره

مي گي كه شايد كه خوابم رو ببيني

چشاي خيس كه خوابيدن نداره

ميگم چشم تو باشه قبله من

ميگي چشم كه پرستيدن نداره

هواي چشمم امشب ابر ابره

وليكن ناي باريدن نداره

نگات كاش چشمه بود و مال من بود

حالا درياست و نوشيدن نداره

ازت خواستم بپرسم اما ديدم

جواب نه كه پرسيدن نداره

چو لبخندي زدي به گريه من

عزيزم ، گريه خنديدن نداره

نتيجه اينكه ما بايد جدا شيم

حقيقت تلخه رنجيدن نداره

شکوفه هاي نگاه توست که عطر خاطره هاي دور را به يادم مي آرد

سخاوت دستهاي زيباي توست که گل عشق در باغچه خانه مان مي کارد

واژه هاي قشنگ و پر معناي توست که در دفتر عشقم به يادگار مي ماند

 من هميشه ترا مي ستودم